Stichting Hoepel
Stichting Hoepel

In Roemenië worden weeskinderen tot hun 18 jarige leeftijd opgevangen in tehuizen van de staat. Wanneer ze 18 zijn worden ze geacht voor zichzelf te kunnen zorgen. In de praktijk leren de weeskinderen in de weeshuizen helaas onvoldoende om dit ook daadwerkelijk te kunnen.

In Oradea is al jaren een Roemeense stichting actief die deze jongeren opvangt. Ze hebben de beschikking over de begane grond van een zeer oud flatgebouw in Oradea. In totaal is er plaats voor circa 20 personen.

Het is de bedoeling dat de jongeren die vanuit de weeshuizen hier komen in zo’n kort mogelijke periode in staat gesteld worden om op zichzelf te gaan wonen. Ze krijgen kookles en ze leren hoe ze een sollicitatiebrief kunnen schrijven. Ze leren omgaan met geld en allerlei andere vaardigheden die in beginsel vanzelfsprekend zijn.

Er wordt gewerkt met deskundig personeel. Met de opleiding die het personeel genoten heeft zouden ze in de reguliere zorg een redelijk salaris kunnen verdienen. Ze voelen zich echter geroepen om zich in te zetten voor deze specifieke groep jongeren. Ze nemen nu genoegen met een salaris wat nauwelijks de helft bedraagt van wat ze normaal zouden kunnen verdienen.

Stichting Hoepel steunt dit project al jaren middels een maandelijkse financiële bijdrage. Gelukkig kwamen we in contact met een sponsor die dit project een zeer warm hart toedraagt. We wisten dat er nog veel wensen waren en hebben deze geïnventariseerd. Om de bewoners een zinvoller bestaan te geven wilde men graag een eigen kaarsenmakerij opzetten. Dit zou zeker ten goede komen aan het gevoel van eigenwaarde van de bewoners en mogelijk ook financieel een positieve uitwerking kunnen hebben. Er worden nu regelmatig kaarsen gemaakt en verkocht. Ook worden de kaarsen gebruikt om mooie decoraties te maken. Deze worden ook weer verkocht. Zo snijdt het mes aan twee kanten.

Na afstemming met de sponsor konden alle wensen ingevuld worden. Het maken van kaarsen kon beginnen. Het koortje kon aanvangen met serieuze repetities en de personenbus stond buiten te wachten in de hoop zijn eerste rit naar een weeshuis te mogen maken. Dit alles betekende een ware ommekeer voor de bewoners en hun begeleiders. Zelden zulke blije en dankbare mensen gezien.

Ook wilde men graag door middel van zang evangeliserend bezig zijn in onder andere de tehuizen waar de kinderen tot 18 jaar nog wonen. Ze willen deze kinderen laten zien dat er voor hen ook zeker een toekomst is. Dit kan je nooit beter doen dan door de mensen die voorheen ook in deze tehuizen hebben gewoond hierin een rol te laten spelen. Hiervoor waren muziekinstrumenten nodig en een personenbus om met het koor op de plaats van bestemming te komen.

Het geheel is met alle betrokkene besproken. In oktober 2013 konden we ze verblijden met alle benodigde spullen. Het maken van kaarsen kon beginnen. Het koortje kon aanvangen met serieuze repetities en de personenbus stond buiten te wachten in de hoop zijn eerste rit naar een weeshuis te mogen maken. Dit alles betekende een ware ommekeer voor de bewoners en hun begeleiders. Zelden zulke blije en dankbare mensen gezien.